nieuw begin II

Een nieuw begin alltså. Daar was het na een paar maanden lichte depressie wel tijd voor. Het ziek zijn vlak na de kerstvakantie werkte wat ontgoochelend, alsof iemand je onderuit trapt terwijl je net een sprintje start. Maar inmiddels voel ik me helemaal gelukkig. Vooral omdat ik me sterk voel omdat ik weer uit de shit gekropen ben. Naja shit, in het buitenland wonen is gewoon niet altijd even makkelijk, kan flink eenzaam zijn, en het is dan lastig omgaan met problemen zoals ik die met m'n werk had.

Ik heb een aantal routines ingevoerd waardoor ik me goed voel. Ik was in het najaar al begonnen met één keer in de week yoga en sinds afgelopen week doe ik iedere ochtend 10-20 minuten yoga. Heerlijk. Na de kerstvakantie met Body Pump begonnen weer. En begonnen met één keer per twee dagen hardlopen. M'n oog is geheeld, dus binnenkort kan het feestelijke, wekelijkse zwemmen ook weer beginnen. Krijg het druk. : )

Hoewel ik me na de zomervakantie niet helemaal top voelde, was dit jaar Finland welzeker een succes. Het is maar weer hoe je (ik) het bekijkt. Ik las vandeweek in het Personal Development Plan (PDP) dat ik in december 2006 voor het vak Career Development Planning had geschreven welke doelen ik mezelf heb gesteld voor het afgelopen jaar. Te weten: jachtbrevet halen, werken als invaldocent, reizen naar Nieuw Zeeland.... Tja, ik weet het niet hoor, moet ik hier nog een betoog gaan houden over de werking van het onderbewustzijn?!

Een succes ook, omdat ik er in geslaagd ben met het schamele loontje van een schoolassistent geld bij elkaar te schrapen voor Nieuw Zeeland. Ik heb een kasboek bijgehouden, ik heb budgetten gemaakt, bijgebeund voor de kerstvakantie, .... Ik heb altijd gedacht dat ik niet met geld om kon gaan, en ik moet zeggen dat ik er in het verleden ook echt een bende van heb gemaakt. Maar ook dit kon ik kennelijk leren. ...en ben daar trots op.

Gisteren begon ik er even aan te twijfelen of het nou wel zo'n goede beslissing is geweest om m'n baan op te zeggen. We waren op bezoek in het hoofdgebouw, en daar geniet ik altijd erg van. Er is daar zo'n heerlijke sfeer, en er komen dan allemaal kids op me af die me van vorig jaar kennen (o.a. m'n makkers Rasmus en Robin, en Chani). Daarna begon het meisje in m'n klas die me heeft uitgescholden, geschopt, geslagen, gekrabt plotseling heel lief te babbelen toen ik haar wegbracht en informeerde heel lief en voorzichtig waarom ik nu eigenlijk ga stoppen...... Moeilijk. Op de naschoolse opvang zijn mijn collega Paula dat ze het zo jammer vinden dat ik ga stoppen omdat ze het zo fijn vonden dat ik er was en zo goed met de kids kan omgaan..... Moeilijk. Maar dat wist ik natuurlijk, dat het niet makkelijk zou worden. Fijn dat ik dit dus met succes afsluit en het is toch wel een goede beslissing.

Verder stond er in die PDP dat ik van plan was een baan te gaan zoeken in Zweden. Dat moet ook lukken. Ik ga gauw opschrijven wat ik daarna wil gaan doen. Homeopaat Zonder Grenzen lijkt me wel wat. : ) Die bestaan echt trouwens, Homeopaten Zonder Grenzen. En dat is maar goed ook!

[Ik weet niet of u het gemerkt hebt, maar het denigrerende woord 'nerd' is geen deel meer van de titel en url van mijn blog. : )]